Demokrasinin ne olduğu, Antikçağ Atina demokrasisinden beri bilinmekte ise de modernleşmeyle birlikte yaratılan demokrasi, liberal demokrasidir. Liberal demokrasi; evrensel insan hakları temeline dayanan, siyasal erkin anayasayla sınırlandırıldığı, çoğunluk ilkesi çerçevesinde halk egemenliğini içeren, hukuk devleti modelidir. Okumaya devam et
Eşyaya ve hayata dair her türlü meselenin izahında “bilimin mutlak gücüne inanç”, muayyen bir tarihi arka planı bulunmakla birlikte, Fransız düşünür Auguste Comte tarafından geliştirilen pozitivizm ideolojisini ifade eder. Okumaya devam et
3 Temmuz 2013 tarihinde Mısır’da gerçekleştirilen askeri darbe; başta ABD ve AB olmak üzere, hemen hemen tüm Batı’nın demokrasi hususundaki ikiyüzlülüğünü bir kez daha gözler önüne serdi. Batılı ülkelerin hiçbirinden darbeye darbe diyen bir ses ne yazık ki yükselmedi. Taksim-Gezi Parkı olayları bahanesiyle demokrasi havarisi kesilip, Türkiye Hükümeti’ne demokrasi dersi vermeye kalkışan Batılı devletler, Mısır’daki demokrasi katline bırakın göz yummayı, göz kırpmaya devam ediyorlar. Okumaya devam et
Siyaset felsefesinin cevaplandırmaya çalıştığı en temel sualin, devletin varlığının gerekip gerekmediği sorusu olduğu söylenebilir.[1] Kurumsallaşmış otorite olarak devlet, tarihte görülen iktidar örgütlenmelerinin her zaman için en buyurgan ve en kapsayıcı olanıdır. Dün ve bugün olduğu gibi, yakın gelecek için de beklenen odur ki gerçek egemenliğin sınırları, devletin sınırlarını aşamayacak, en geniş çaplı siyasal örgüt olarak da varlığını sürdürecektir. Okumaya devam et
Devleti mutlak bir organizma kabul edip, tek parti egemenliğini ve tahakküm rejimini savunan; güçler ayrımını ve hukukun üstünlüğünü reddeden; sıklıkla ırkçı ya da daima milliyetçi olan siyasi ideolojiye faşizm denir. Okumaya devam et
Siyasi düşünce jargonu; hukuki ya da siyasi hiçbir unsurun, herhangi bir kısıtlaması olmaksızın, sürdürülen otoriter ve totaliter mutlak yönetim tarzlarını adlandırmada hayli zengindir. Despot, tiran, otokrat, diktatör, führer, duce, el caudillo, vodca, leider, el jefe, büyük önder, ulu önder, ebedi şef, milli şef bunlardan sadece birkaçıdır. Okumaya devam et
“Her şer’de bir hayır vardır” denir ya inşallah netice öyle olacaktır. Sözde “Gezi Parkı” protestolarıyla başlatılan Taksim olayları nihayet gerçek kisvesine bürünüyor. Maksadın üç-beş ağaç olmadığını, haşin eylemciler, polisin görevini yapmaktan men-edilmesiyle birlikte ortalığı yakıp yıkarak ispatladılar… Okumaya devam et
Felsefenin hayatı ve varlığı, rasyonel – doğal zeminde anlamlı kılma girişimine benzer şekilde, eğitim felsefesi de “eğitim”i rasyonel ve doğal zeminde anlamlı kılma girişimidir. Hayatın ve varlığın hakikatini araştıran sistem sahibi filozofların hemen hemen hepsi eğitim meselesiyle, hayli yoğun bir şekilde uğraşmışlardır. Platon, Aristoteles, Augustinus, Aqinalı Thomas, Hobbes, Locke, Rousseau, Kant, bunlardan bazılarıdır. Okumaya devam et
Kürt sorununun çözümüne yönelik tartışmalarda ön plana çıkan husus ne yazık ki; “tek millet, tek bayrak, tek vatan, tek devlet” gibi sloganik söylemler olmaktadır. Okumaya devam et
İslamcılık tartışmalarının yeniden gündem oluşturmasının zımni sebebi belki de AK Parti eleştirisidir, bilmiyorum… Sebep ne olursa olsun, mevzunun tekrar açılmış olması, Türkiye mahreçli lokal ya da global siyasi ideallerin yahut da projelerin bir kez daha gözden geçirilmesi için pekala fırsata dönüşebilir. Okumaya devam et
